Таҳлили мухтасари омилҳое, ки ба бехатарии хатҳои интиқол таъсир мерасонанд

Омилҳое, ки ба бехатарии хатҳои интиқол таъсир мерасонанд, одатан ба ду категория тақсим мешаванд, яъне фарсудашавӣ ва пиршавӣ, ки дар натиҷаи ҷамъшавии вақти ҳаррӯза ба вуҷуд меоянд ва нокомии ногаҳонӣ аз ҷониби омилҳои беруна ба вуҷуд меояд. Ин ду намуди омилҳо метавонанд боиси қатъ шудани ноқисӣ шаванд, кори таъминоти барқро қатъ кунанд ва дар ҳолатҳои ҷиддӣ метавонанд шабакаи барқро фалаҷ кунанд. Дар байни онҳо, омили ҷамъшавии вақтро метавон ба таври сунъӣ назорат кард, ки эҳтимолияти хеле ками нокомиро ба вуҷуд меорад ва омилҳои обу ҳавои беруна (аз ҷумла зарбаҳои барқ, тӯфонҳо, сӯхторҳои ҷангал, осеби ях, ифлосшавӣ, ҳарорат ва намӣ, фишори ҳаво, осеби паррандаҳо ва ғайра) қобилияти баланди беназоратӣ доранд, ки эҳтимолияти баланди нокомӣ ва зарари калонро ба вуҷуд меоранд.

1. Зарбаҳои барқ

Ҳавои барқ ​​дар мавсими боронгарӣ маъмул аст ва тасодуфии зиёд дорад. Шумораи зиёди хатҳои интиқоли барқ, ки дар саҳро насб шудаанд, хусусиятҳои фарқияти калони масофа ва баландии бурҷро доранд, ки сатҳи муқовимати барқро нисбатан паст мегардонад ва ба осонӣ ба барқ ​​дучор мешавад. Дар релефи сахт, хатҳои якзанҷираи зиёд мавҷуданд ва аз ҷониби хатҳои параллелӣ муҳофизат ва шунт вуҷуд надорад, ки боиси садамаҳои барқ ​​мегардад. Рафтан аз барқ ​​қисми зиёди нуқсонҳои хатти интиқолро ташкил медиҳад ва ҳар қадар сатҳи шиддат пасттар бошад, эҳтимолияти нокомии барқ ​​ҳамон қадар баландтар аст.

Ҳангоми партофтани барқ, заряди қабати кумулонимбус ҷамъ мешавад ва майдони пуриқтидори электрикии баландшиддати электростатикиро ташкил медиҳад, бо шумораи зиёди зарядҳои манфии аз ҷониби замин интиқолшаванда бархӯрд ва безарар мегардад, энергияи баланд, шиддат то миллионҳо волт, ҷараён то ҳазорҳо амперро раҳо мекунад, ки дар натиҷа градиенти мавҷ ва амплитудаи аз ҳад зиёди шиддат ба вуҷуд меояд ва боиси дурахши изолятсияи хат мегардад. Дурахши баръакс як нокомии муваққатӣ аст, сатҳи муваффақияти амали дубора баста шудан баланд аст ва роҳи ноқилро барқарор кардан мумкин аст, аммо дар ҳолатҳои ҷиддӣ, он боиси канда шудани хат, вайрон шудани изолятор ё ворид шудан ба зеристгоҳ дар баробари хат ва фишанги ҳарорати баланд дар сим мегардад, ки таҳдиди нобуд кардани қувваи изолятсияи таҷҳизоти барқӣ мегардад.

Барои кам кардани эҳтимолияти садамаҳои барқ ​​дар хатҳои интиқоли барқ, пешгирӣ аз афтидани барқ, пайдоиши камон, зарбаи мустақим ва қатъ шудани таъминоти барқ ​​дар хатти мудофиа зарур аст. Чораҳои зерини муҳофизатиро андешед: ① насб карданмуҳофизаткунандаи барқ; 2 Сими заминии пайвасткунандаро илова кунед; ③ Муқовимати зарбаи заминии бурҷро кам кунед; ④ Нуқтаи бетараф системаи мустақиман ба замин пайвастнашуда нест; ⑤ Сатҳи изолятсияи хатро мустаҳкам кунед; ⑥ Аз нав бастани автоматиро насб кунед; 7 Насби қубурчабоздошткунанда; ⑧ Аз изолятсияи номутавозин, манбаи барқи шабакавии дуқабата ва дигар усулҳо истифода баред.

2. Тайфун

Дар натиҷаи тӯфони шадид ва боришот, рақси ноқилҳо, каҷравии шамол, канда шудани хат, афтидани бурҷ ва дигар садамаҳо ба амал меояд. Бо афзоиши суръати тарҳрезии шамоли системаи барқ ​​дар хатти интиқол, эҳтимолияти садамаи канда шудани хат ва афтидани бурҷ кам мешавад, аммо эҳтимолияти садама дар натиҷаи ларзиши шадиди сим, ихроҷи шамол ва осеб дидани ашёи шинокунанда баланд аст.

Суръати шамол калон аст, амплитудаи рақси хатти интиқол калон аст, фосилаи ҳаворо байни сим ва бурҷ кам мекунад, фазаи сим ва фаза, тақсимоти фосилаи ҳаво нобаробар аст, то қувваи шиддат дар фосила ба дараҷаҳои гуногун коҳиш ёбад ва наметавонад ба арзиши шиддати кор, вайроншавӣ ва холӣ тоб оварад.

Агар дар як вақт тӯфон бошад, борон арзиши муқовимати ҳаворо коҳиш медиҳад, сим ба кӯтоҳмуддат дучор мешавад, аз ин рӯ эҳтимолияти холӣшавӣ меафзояд, ин раванд бо басомади баланд, давомнокии тӯлонӣ, тасодуфӣ, амплитудаи калон рух медиҳад, боиси фурӯзоншавӣ, вайроншавӣ, қатъшавӣ ва дигар камбудиҳо мегардад ва пас аз мувофиқат, паст шудани сатҳи хатогиҳо, амали инсон заиф аст, вақти барқароршавии таъминоти барқ ​​​​тӯлонӣ мешавад. Ғайр аз ин, он инчунин боиси вайроншавии механикии ресмонҳои изоляторӣ, арматураҳо, дастаҳои салибӣ ва дигар такягоҳҳо, мавод ва таҷҳизоти ёрирасон мегардад, ки боиси талафоти бузурги иқтисодӣ мегардад.

Барои хатҳои ларзиш бо суръати пасти шамол, аксари хатҳоро бо насби дастгоҳҳои зидди ларзиш идора кардан мумкин аст. Ҳангоми дучор шудан бо суръати шадиди шамол, чораҳои зеринро андешидан мумкин аст: (1) Барои зиёд кардани иқтидори борбардории амудии хатти интиқол ва кам кардани амплитудаи гардиши хат, болғаи зидди ларзиш илова кунед ва дастгоҳи болғаи вазнинро насб кунед; 2 Сими демпферӣ, муҳофизати симро насб кунед, шумораи симҳои тақсимшударо зиёд кунед, симро мустаҳкам кунед ва масофаи бехатарро байни сим ва бурҷ таъмин кунед; (3) Ҳолати таваққуфи ресмони изолятори навъи V барои баланд бардоштани муқовимати изолятор ба падидаи лағжиши уфуқӣ дар шамол ва кам кардани кунҷи гардиши инҳирофи шамол дар ресмони изолятор қабул карда мешавад; (4) Ҳангоми тарҳрезии бурҷ ва насб кардани хати интиқол, гузоштани масофаи калон байни симҳо, ҳаракат додани нуқтаи овезон ба поён ё дароз кардан ва васеъ кардани бозуи салибро ба назар гиред.

3. Сӯхторҳои кӯҳӣ

Сӯхторҳои ҷангал, ки аз ҳарорати баланд, омилҳои инсонӣ ва дигар омилҳо ба вуҷуд меоянд, боис мешаванд, ки ҳаво муддати тӯлонӣ дар ҳолати ҳарорати баланд ва намии паст қарор дошта бошад ва хатҳои интиқоли барқ, ки дар релефи кӯҳӣ, дар саросари растаниҳои ҷангал ва замин ё байни хатҳои фаза ҷойгиранд, аз сабаби болоравии зарраҳои ҳаво, ионизатсияи гармӣ, афзоиши заряди заряднок, суръатбахшии ҳаракати зарраҳо ва ташаккули каналҳои ноқилӣ, сӯхтани хат ба амал меоянд. 90%uFF0C сабаби асосии сӯхтани сӯхтор аст, аммо инчунин сӯхтани ҳарорати баланд, аз даст додани изолятсияи хат ва холӣ шудани сим ба бурҷро дар бар мегирад.

Барои хатҳои интиқоли барқ ​​дар минтақаи кӯҳистон, бо назардошти релеф ва омилҳои иқтисодӣ, одатан ду ё зиёда хатҳо бо бурҷ насб карда мешаванд. Дар сурати сӯхтори кӯҳистон, ба осонӣ метавонад боиси аз кор баромадани хатҳои сершумор дар як долони интиқол дар як вақт гардад ва азбаски сӯхтори кӯҳистон ба осонӣ метавонад васеъ шавад ва муддати тӯлонӣ давом кунад, он дуди баланд ва туманро ба вуҷуд меорад ва суръати дубора баста шудани хат кам аст. То он даме, ки сӯхтор кам нашавад, дуд пароканда нашавад, муҳити ҳаво ва ҳарорати сим паст нашавад, роҳи барқароркунии сунъиро интихоб кардан душвор аст, аз ин рӯ, таъминоти барқ ​​дар хат муддати тӯлонӣ қатъ мешавад ва дар айни замон, хатҳои зарардида беш аз якто мебошанд, ки бехатарии кори шабакаи барқро зери хатар мегузорад.

Бо назардошти падидаи сӯхторҳои кӯҳӣ, мо бояд аз чораҳои пешгирии сӯхтор барои кам кардани паҳншавии сӯхторҳои кӯҳӣ сар кунем: 1) Назорати баландӣ, шумора ва намуди дарахтон дар наздикии поя; (2) Татбиқи чораҳои вокуниш ба ҳолатҳои фавқулодда бо гузоштани дарозӣ ва паҳнои кофӣ барои гузаргоҳи бехатар; 1) Системаи муҳофизати хат боэътимод ва ҳассос аст; 2) Таъсиси системаи мониторинги вақти воқеӣ ва беҳтар кардани таъсири мониторинг; 3) Вобаста ба мавсим, сегменти вақт ва шароити обу ҳаво, санҷиши хатҳоро барои бартараф кардани хатарҳои пинҳонӣ афзоиш диҳед.

4. Офати яхбандӣ

Офатҳои яхбандӣ борони яхбандӣ, сармо, яхбандӣ ва ҷамъшавии барфро дар бар мегиранд. Иқлими ғайримуқаррарии муҳити табиӣ, ивазшавии гарму сард боиси пӯшонидани хатҳои интиқоли барқ ​​ва сими изолятор бо ях, афзоиши вазни сим, афзоиши масоҳати шамоли сим, афзоиши кашиш, боиси ларзиши ноустувори сим, рақс, шикастани ҷиддӣ, садамаҳои дигар мегардад. Агар барф ях кунад, обшавии оби ях боиси бастани кӯтоҳи изолятор ва канда шудани ях мегардад.

Тибқи омор, эҳтимоли пайдоиши ях ҳангоми якҷоя шудани ифлосшавии ях бештар аст. Аз ин рӯ, барои пешгирӣ аз яхбандӣ, тозакунии ифлосшавии хатҳо ва ресмонҳои изоляторӣ барои беҳтар кардани тозагӣ зарур аст; масофаи рахнаро зиёд кардан лозим аст, то аз яхбандии барф пешгирӣ карда шавад, зеро масофаи кам байни изоляторҳо ва чатрҳо кам карда мешавад; Тартиби ресмони изолятори навъи V ва ресмони изолятори V-и чаппашуда қабул карда шудааст ва фосилаи силсилавии ресмони дукарата бояд зиёд карда шавад, то шиддати яхбандӣ беҳтар карда шавад. Дар мавриди рақси ях, бояд технологияи обшавии ях истифода шавад, то суръати обшавии пӯшиши ях суръат гирад ё фосилаи байнифазавии беҳтаршуда истифода шавад, то масофаи байнифазавии симро зиёд кунад ва падидаи вайроншавӣ ва холӣшавиро, ки аз масофаи байнифазавии хурди сим аз сабаби гардиш ва амплитудаи калони сим ба вуҷуд меояд, кам кунад.

5. Дигар

1) Дараҷаи ифлосшавӣ. Давраи хатти интиқол дароз буда, аз ифлоскунандаҳои атмосфера, шӯршавӣ, дуд, чанг ва ғайра таъсир мегирад, ки боиси ҷамъшавии ифлосшавӣ дар сатҳи сим мегардад. Аз сабаби майдони калони электрикӣ дар атрофи хатти интиқоли баландшиддат, падидаи корона ба осонӣ рух медиҳад, ки дар натиҷа шумораи зиёди зарраҳои заряднок ба ифлосшавӣ пайваст мешаванд, ки ноқилияти зарраҳои заряднокро зиёд мекунанд ва холӣ карданашон осон аст. Аз ин рӯ, хатти интиқол бояд сари вақт тоза карда шавад.

2) Ҳарорат. Ҳарорати баланд ҳарорати сатҳи симро баланд мебардорад, ки парокандашавии гармиро дар хатти интиқоли аслии баландшиддат душвор мегардонад, парокандашавии сусти гармӣ боиси баланд шудани ҳарорати пайвастаи хат мегардад, ки боиси афзоиши камони сим мегардад, масофаи бехатарии байни сим ва замин ва ашёи убуркунандаро кам мекунад, ки боиси разряд ва қатъ шудани хат мегардад. Аз ин рӯ, масофаи байни сим ва замин ва фазаи симро метавон мувофиқан зиёд кард.

3) Намӣ. Бо афзоиши молекулаҳои об, ки ба сатҳи хат пайваст мешаванд, заряди атрофи сим электронҳоро ҷаббида, ионҳои манфӣ ташкил медиҳад, қобилияти ионизатсияро суст мекунад, шиддати вайроншавиро зиёд мекунад, майдони электрикии маҳаллиро тақвият медиҳад ва ба осонӣ коронаро ба вуҷуд меорад, ки боиси талафи қувва ва паст шудани шиддат мегардад. Аз ин рӯ, ҳангоми интихоби маводҳои изолятсияи сим, бояд ба гидрофобӣ ва ҳаракатнокии гидрофобии маводҳо диққат дод.

4) Фишори ҳаво. Бо афзоиши баландӣ, ҳаво тадриҷан тунук мешавад, зичӣ кам мешавад ва фишори ҳаво паст мешавад, ки дар натиҷа шиддати вайроншавӣ байни сими интиқол ва замин, фазаи ноқил ва фаза кам мешавад ва вайроншавӣ ба осонӣ ба амал меояд. Аз ин рӯ, дар баландии баландтари релеф, баландии кабел бояд кам карда шавад.

5) Зарари паррандаҳо. Паррандаҳо мехоҳанд шохаҳои хушкро дар даҳонашон нигоҳ доранд, то дар бурҷ лона созанд. Агар шохаҳо ба хати барқ ​​наздик ё ба он афтанд, ба осонӣ метавонанд ба симҳои гуногун расанд. Вақте ки паррандаҳои калон парвоз мекунанд ё бо ҳамдигар бозӣ мекунанд, онҳо метавонанд ба осонӣ ба якчанд симҳо даст расонанд, ки боиси занҷири кӯтоҳ ё садамаҳои ба замин пайвастшавӣ мегардад. Аз ин рӯ, дар хат ё бурҷ аломатҳои мушаххас гузошта мешаванд, то паррандаҳо тарсанд ва аз хати интиқол дур бошанд.

Иқлими шадиди экологӣ ва дигар омилҳо ба қувваи барқи харобкунанда дар хатти интиқол боиси аз кор баромадан ё осеб дидани иншооти интиқол, ки боиси қатъи барқ, аз даст додани хат, таъсир расонидан ба шароити кори хат, иқтидори интиқол ва иқтидори интиқол, қатъ шудани таъминоти барқ, боиси қатъи кори шабака мегардад ва талафоти бузурги иқтисодӣ ба бор меорад. Аз нигоҳи бехатарӣ, ин мақола хатарҳои бехатарӣ ва сабабҳои хатҳои интиқоли барқро, ки аз зарбаҳои барқ, тӯфонҳо, сӯхторҳои кӯҳӣ, офатҳои яхбандӣ, дараҷаи ифлосшавӣ, ҳарорат, намӣ, фишори ҳаво ва осеби паррандаҳо ба вуҷуд меоянд, инчунин чораҳои пешгирӣ ва назорат дар шароит ва омилҳои гуногуни хатҳои интиқоли барқро бо мақсади тақвияти таҳқиқоти механизмҳо, тарҳрезии оқилона ва пешгирӣ ва назорати илмӣ ва самаранок аз ҷониби системаҳои дахлдори энергетикӣ, шӯъбаҳо ва техникҳо таҳлил мекунад. Барои таъмини кори бехатар ва боэътимоди хатти интиқоли барқ, кори устувор ва устувор.

Агар шумо ягон савол дошта бошед, шумо метавонед бо мо тавассути усулҳои зерин тамос гиред:

Email:jennifer@anhelec.com

Моб (WhatsApp): 86 18157758231